UNICEF is alleen voor adoptie als het echt niet anders kan. Dit standpunt is deze dagen extra actueel vanwege de aardbeving in Haïti, waardoor veel kinderen wees zijn geworden of hun familie uit het oog zijn verloren. Is het niet beter als deze kinderen in een rijk land bij liefdevolle adoptie-ouders kunnen gaan wonen?
Lees het interview met Haïtiaanse Unicef-functionaris Nadine.
Wat vind jij van dit interview?
Duo X bestaat uit de Japanse Naomi Sato (saxofoon en sho) en de Amerikaanse Laura Carmichael (klarinet). Vanuit Amsterdam werken ze samen met (multi)disciplinaire kunstenaars van over de hele wereld. Dit levert onder meer een uitnodiging op voor het prestigieuze Experimental Sound Art and Performance Festival in Tokyo.
Op dinsdag 2 februari 2010 brengt Duo X in Theater Kikker een theatraal concert van twee musici die gebruik maken van improvisatie, soundscapes en videokunst.
Met nieuw werk van Marcel Wierckx, Anne La Berge, Adam & Mark Melvin, Tomohisa Hashimoto en Ken Ueno.
Urban Doldrums - Duo X
Dinsdag 2 februari 2010, 21:00 uur
Theater De Kikker
Vandaag is J.D. Salinger overleden. Hij is 91 jaar oud geworden. Ze lieten een foto van hem zien. Het was de eerste keer dat ik een foto zag van de door mij bewonderde schrijver. Hij heeft een groot deel van zijn leven als kluizenaar geleefd en prachtige boeken geschreven. Zoals de beroemde roman The Catcher in the Rye. De schrijver is dood, moge zijn verhalen nog lang voortleven. In boekvorm of op de iPad.
Binnenkort zijn reclames voor junkfood tijdens kinderprogramma's op tv verboden in Zuid-Korea. Het gaat om de tijd tussen vijf uur 's middags en zeven uur 's avonds, als de meeste kinderen achter de kijkbuis zitten. Er mag rond die tijd geen reclame worden gemaakt voor ongezond en calorierijk eten, zoals hamburgers.
Je zou het van Korea misschien niet verwachten, maar een op de vijf kinderen in Zuid-Korea is te dik. Het Koreaans ministerie van Volksgezondheid hoopt met behulp van het verbod kinderen te beschermen tegen overwicht en wil gezond eten te promoten.
Volgens overheidscijfers bestaat meer dan een derde van de Koreaanse tv-commercials tijdens kinderprogramma's uit reclames voor snoep, instant noedels en frisdrank. Vorige jaar verbood Seoul al de verkoop van junkfood en frisdranken in scholen en de omgeving van scholen.
Wellicht een goed idee om te adopteren. Een totaal verbod van fastfood, frisdrank en snoep op scholen en kantoren?
Bekijk dit voorbeeld van een Koreaanse hamburger commercial:
Kentucky Fried Chicken promoot zijn kipburger door zich in haar tv-commercial af te zetten tegen het traditionele Koreaanse eten:
En hamburgers zijn eigenlijk best erotisch:
Adoptiekinderen uit Haïti mogen eerder naar Nederland komen. Hirsch Ballin, de minister van Justitie, besloot de procedure te versnellen.
Niet iedereen is het daar mee eens. Sommigen vinden het een verkeerd signaal. Zowel United Adoptees International als de onvermijdelijke adoptieprofessor Hoksbergen, die vindt dat de ouders die deze kinderen zonder uitgebreide procedure adopteren, verplichte begeleiding moeten krijgen van deskundigen.
Ook in The Guardian worden vraagtekens geplaatst bij deze versnelde adoptie. En Terre des Hommes vreest voor kinderontvoeringen. Door de chaotische situatie zouden de kinderen een makkelijke prooi zijn voor kinderrovers. Zo staat in Trouw.
Alle actualiteitenrubrieken besteden vanavond aandacht aan dit onderwerp. Zowel Netwerk, Nova, Moraalridders en Pauw & Witteman.
Foto: Trouw
Wat vind jij van de versnelde adopties?
Eindelijk in de beschermde omgeving van je hotel. Eindelijk even helemaal alleen met je adoptiekind in de intimiteit van je hotelkamer in Haïti. Jarenlang heb je hier naar toe geleefd, naar dit moment. Al die procedures, de formulieren, de wet- en regelgeving, de voorlichtingsdagen, de weerstand in de familie vanwege je keuze voor adoptie, de mallemolen, het kastje en de muur, het lange wachten, de psychologische onderzoeken, de bemoeizuchte maatschappelijk werkster, de oudercursussen, de lange vlucht hier naar toe, de jetlag, de cultuurverschillen, de Haïtiaanse hitte, de ontmoeting met de biologische moeder, de overdracht van het kind.
Nu was er dan eindelijk dit hoogtepunt, deze apotheose, dit gelukkige einde van een lange emotionele reis, de finale van een jarenlang proces, de rouw om het geen kinderen kunnen krijgen, de wanhoop, de twijfel, de angst, en toen het verlangen, de hoop en het geluk van het vooruitzicht op een gezin, samen met dit kindje uit Haïti, het meisje dat alles goed zou maken, en dan...
BOEM.
AARDSCHOK.
HOTEL IN PUIN.
DOOD.
BREAKING NEWS: Nederlandse doden in Haïti
'Twee lichamen die in Haïti zijn geïdentificeerd zijn van Nederlanders. Zij kwamen samen met hun Haïtiaans adoptiekind om het leven toen hun hotel in de hoofdstad Port-au-Prince door de aardbeving dinsdag instortte.'
Bij het zien van deze twee wolkjes aan de lucht, moest ik denken aan de uitdrukking 'er is geen wolkje aan de lucht'. Het heeft iets wonderlijks, die twee wolkjes. Ze benadrukken dat de lucht zo hemelblauw is. Misschien zie je pas hoe wit een laken is als je er ketchup op morst.
Ik zag ineens voor me hoe een schilder zo'n tafereel schildert in olieverf op canvas. Een groot wit vlak, met een klodder rood. Of en helder blauw vlak met een wolkje wit. Misschien levert het een heel saai schilderij op, maar misschien is het schilderij in al zijn eenvoud wel heel spannend.
Aan het begin van elk nieuwjaar eten de meeste Japanners Osechi ryori. Je zult het niet gauw aantreffen op een Japanse menukaart. Het wordt met name gegeten in huiselijke kring op de eerste dagen van januari.
Osechi ryori was van oorsprong een manier voor huisvrouwen en hun families om de eerste dagen van het nieuwe jaar te overleven, wanneer alle winkels gesloten waren.
Het eten wordt van tevoren klaargemaakt en daarna koel bewaard. Omdat de meeste Japanse huizen niet voorzien zijn van een centrale verwarming, kun je het gewoon in de koude hal leggen. Zo blijft het eten lang goed.
De osechi wordt geserveerd in een schaal met verschillende compartimenten, soms ook met meerdere verdiepingen. Vroeger maakten de huisvrouwen alles zelf, maar tegenwoordig kun je ook kant-en-klare setjes kopen. Van goed betaalbaar tot peperduur (meer dan 10.000 euro).
Wij hadden een deel besteld bij een biologische winkel, en deels zelf gekookt. Daarna hebben we al het eten in een eigen schaal gedaan. "Ons setje" zag er zo uit:
Bovenaanzicht:
De meeste items hebben een betekenis. Meestal staan ze voor een voorspoedige toekomst, een rijk leven en een goede gezondheid.
De garnaal staat bijvoorbeeld voor een lang leven, omdat de gebogen rug van de garnaal te vergelijken is met de rug van een oud mens. En met de renkon, de lotuswortel, kun je een blik werpen op een mooie toekomst:
Dit klinkt natuurlijk allemaal reuze interessant, maar ik kan je vertellen dat na 3 dagen, 3x per dag hetzelfde eten, de osechi je neus uitkomt. Figuurlijk dan.
Japan Airlines (JAL) klinkt voor mij net zo betrouwbaar als KLM of Korean Air. Dat het bedrijf aan de rand van de afgrond staat, was dan ook een verrassing. Maar ja, tegenwoordig vallen wel grote merken om, dus waarom JAL niet?
Het verlieslijdende Japan Airlines (JAL) is momenteel de grootste luchtvaartmaatschappij van Azië, maar zou binnenkort wel eens faillissement aan kunnen vragen.
Op die manier kan het bedrijf onder zijn schulden uitkomen en een herstructurering doorvoeren om weer winstgevend te worden. Als dat gebeurt, gaan de aandeelhouders en schuldeisers van JAL voor miljarden dollars het schip. Aandeelhouders zijn bang dat hun JAL-aandelen in waarde kelderen.
De staatsbank van Japan is bereid om het eerdere noodkrediet van 100 miljoen yen uit te breiden. Het zou de zoveelste lening zijn van JAL, dat sinds 2001 al drie keer met overheidssteun overeind is gehouden.
Over een paar dagen vlieg ik met JAL terug naar Nederland. Nu het nog kan.
In Japan en Korea zijn de voorbereidingen op het nieuwe jaar in volle gang. In tegenstelling tot in China en Korea, waar ze het nieuwe jaar bepalen aan de hand van de maankalender, volgen ze in Japan wel de Westerse kalender.
In Japan is het personeel van de Sakaenoyashiro shrine in Fukui druk in de weer om alle tijgerprullaria klaar te zetten voor het komende jaar van de Tijger.
En in Seoul is een expositie van tijgerschilderijen te bewonderen :
Bronnen: Japan Today en Chosun Ilbo.
Posters in de metro. Soms word je er helemaal gek van, die eindeloze schreeuw om aandacht. Zo heb je in de Londense underground een heel steile roltrap met een eindeloze rij posters, meestal van een of andere musical. Mama Mia, er komt geen einde aan! Nuchter kunnen mijn hersenen het allemaal nog net processen, maar als je een slok op hebt, moet het je wel duizelen.
Wel leuk zijn de Japanse Postbus 51-achtige posters van de Tokyo Metro. Deze poster hangt er rond de kerst en bonenkai (letterlijk: vergeet het jaar feest). Het wil de metroreizigers erop attenderen vooral niet te veel te drinken en out te gaan:
Het doel van dit drinkfeest is, zoals de naam al suggereert, om de problemen van het afgelopen jaar te vergeten. Meestal gebeurt dit door grote hoeveelheden alcohol in te nemen, samen met collega's of vrienden.
Een Japanse vriend ziet erg tegen de bonenkai op. Hij houdt namelijk helemaal niet van alcohol, maar de sociale druk om met je collega's te gaan drinken is groot.
Eerder schreef ik al over de parapluposter die er tijdens de regenachtige herfst altijd hangt:
Zie ook het eerdere blogje over de postercampagne.
Op het plein voor Ueno Park in Tokyo vinden de "zoete muizen van banaan" van dit eetstalletje gretig aftrek bij kinderen en stelletjes.
Tokyo Tower is het Japanse antwoord op de Eiffeltoren. Vorig jaar vierde de toren z'n 50-jarige bestaan. De toren heeft twee uitkijkposten met een prachtig uitzicht over de stad.
Tokyo Tower ligt in Roppongi, een wijk vol ambassades en buitenlandse bedrijven. Een gebied dat altijd bekend heeft gestaan als een sleezy wijk, maar momenteel bezig is aan een enorme metamorfose.
Zo is in korte tijd Tokyo Midtown uit de grond gestampt, nu het hoogste gebouw van Tokyo. Aan de voet van het torenhoge gebouwencomplex ligt het romantische Hinokicho Park, van waaruit deze foto is gemaakt.
Terwijl het in Nederland een witte kerst is, gaat in Tokyo de zon onder. Op de voorgrond de lichten van Shinjuku; op de achtergrond verrijst Mt. Fuji.
foto: Japan Today.
Nu wil ik niemand vervelen met exacte kilometertijden, want dat is voor niemand leuk. Toch zijn het met name kilometertijden waar ik de laatste tijd steeds aan moet denken. Tijdens de 10 kilometer van Kasama laat mijn Nike Plus de volgende resultaten zien:
* 1km: 4'01 minuten/km = 15 km/uur
* 2km: 4'20 minuten/km = 14,3 km/uur
* 3km: 4'27 minuten/km = 14,1 km/uur
* 4km: 4'13 minuten/km = 14,5 km/uur
* 5km: 4'38 minuten/km = 13,7 km/uur
* 6km: 5'34 minuten/km = 11,2 km/uur (verval in de heuvels)
* 7km: 4'02 minuten/km = 14,9 km/uur
* 8km: 4'39 minuten/km = 13,7 km/uur
* 9km: 4'34 minuten/km = 13,8 km/uur
* 10km: 4'15 minuten/km = 14,5 km/uur.
Kilomtertijden in de 4 minuten
In minuten per kilometer lijken alle tijden hetzelfde: alles in de 4 minuten en slechts 1x in de 5 minuten. Minuten per kilometer zeggen me weinig; ik heb er geen gevoel bij. Pas als ik het omreken naar kilometer per uur zie ik de aanzienlijke verschillen in snelheid: tussen 11,2 en 15 km per uur.
Nu heb ik al jaren in mijn hoofd dat mijn "natuurlijke snelheid" op de korte afstand (t/m 10 kilometer) ligt rond de 5 minuten per kilometer (12 km/uur). Dat is een vertrouwde snelheid waarvan ik weet dat ik 'm zeker 10 kilometer lang vol kan houden.
* Gerealiseerde eindtijd: 49'59
Met mijn eindtijd van 47'59 minuten loop ik gemiddeld 12,6 km/uur. (60 minuten / 4,759 = 12,6.
* Mogelijke eindtijd: 44,5
Om binnen de 45 minuten te lopen, moet ik elke kilometer een stukje sneller lopen en mag ik geen verval hebben. Bij exact 4,45 min/km, loop ik een eindtijd van 44,5 minuten. Ik heb dan nog 29 seconden speling om binnen de 45 minuten te blijven.
* Supertijd: 40,0
Wil ik nog veel sneller lopen dan moet ik 15 km/uur lopen. Dat is best wel heel erg snel en ik denk niet dat ik dat ga halen met mijn korte beentjes. Het enige wat ik wil zeggen is, en nu ben ik weer terug bij het begin: als ik een supertijd van 40 minuten wil halen, loop ik nog steeds kilometertijden van in de 4 minuten.
Ja, op het eerste gezicht lijken al die rondetijden op elkaar, maar een paar seconde verschil per kilometer maakt een hoop uit op de eindstreep.
Svenergy
Door deze confrontatie met keiharde data, begrijp je ineens bepaalde opmerkingen van Sven Kramer beter. Zijn antwoord op de vraag of de Rus Skobrev, die op 2 seconden achterstand als tweede achter hem was geëindigd, een concurrent is, zegt hij met ironie: 'Vergeet niet dat mijn slotronde 30,2 was, hè. Daar lijk ik toch kapot te gaan.''
Daarvoor reed hij allemaal rondjes in de 29. Volgens eigen zeggen reed hij op 90 procent van zijn kunnen. Dat betekent dat hij het in dat laatste rondje gewoon liet schieten. En dat scheelt dan een paar tienden van seconden...
Wat ik maar wil zeggen is, dat ook in de topsport, de controle over je rondetijden, bepaalt of je wint of niet. 1/100e van een seconde kan het verschil zijn tussen de dood en de gladiolen.
| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
Laatste reacties